ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 106 / 5

141 ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 14 "ภิกษุผู้มีฤทธิ์ เป็นผู้ได้อากาสกสิณสมาบัติอยู่โดยปกติ อาวัช นาการถึงที่นอกฝานอกกำแพงนอกภูเขา ครั้นแล้วอธิษฐานด้วยญาณว่า "(ฝากำแพงภูเขา) จงเป็นอ

บทความนี้พูดถึงพลังและความสามารถของภิกษุที่มีฤทธิ์ ซึ่งสามารถเรียกอากาศได้ด้วยการอธิษฐาน ทำให้เขาสามารถเดินทางผ่านสิ่งกีดขวางได้ เป็นการทำความเข้าใจในเรื่องการอธิษฐานในบริบทของการปฏิบัติตามหลักสูตรที่

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 142 บนหรือข้างล่างสิ่งที่นิรมิตก่อนนั้น [ปฐวีอุมมุชฺชนิมุมชฺชปาฏิหาริย์ - ผุดขึ้นและดำลงในแผ่นดินก็ได้ ในปาฏิหาริย์ข้อว่า "ปฐวิยาปิ อุมมุชฺชนิมมุชช์ - ผุ

บทความนี้พูดถึงการผุดขึ้นและดำลงในแผ่นดินซึ่งเป็นปาฏิหาริย์ที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการใช้ฤทธิ์ของภิกษุที่มีอาโปกสิณสมาบัติ ต้องทำบริกรรมกำหนดพื้นที่และอธิษฐานให้แผ่นดินกลายเป็นน้ำ โดยจะมีการพูดถึงความแ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 143 มนุษย์ทั้งหลายผู้ไม่มีฤทธิ์โดยปกติ ย่อมทำความผุดขึ้นและดำลงในน้ำ ได้ฉันใด ภิกษุผู้มีฤทธิ์ได้เจโตวสีนั้น ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมทำ ความผุดขึ้นและดำลงใ

ในภาคนี้ของวิสุทธิมรรค กล่าวถึงความสามารถของภิกษุผู้มีฤทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงสภาพของน้ำและดิน ดูเหมือนมนุษย์ธรรมดาจะมีความจำกัดในการทำเช่นนี้ แต่ผู้ที่มีฤทธิ์สามารถทำให้ดินกลายเป็นน้ำและน้ำกลายเป็นสิ่งท

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 144 [อภิชชมาโนทกคมนปาฏิหาริย์ - เดินบนน้ำอันไม่แตกก็ได้ ในปาฏิหาริย์ข้อว่า "อุทเกปิ ปภิชฺชมาเน- (เดินไป) บนน้ำ อันไม่แตกก็ได้" มีพรรณนาว่า บุคคลใดแล้วจม

เนื้อหาผลการเดินบนน้ำอันไม่แตก เรียกว่าอภิชชมาน สำหรับภิกษุผู้มีฤทธิ์และการปฏิบัติในการอธิษฐาน การอธิษฐานน้ำให้กลายเป็นดิน เพื่อสามารถเดินบนผิวน้ำได้ การอธิษฐานนั้นไม่ได้จำกัดเฉพาะน้ำในที่เพียงอย่างเด

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 145 นั้น ปลา เต่า และสัตว์หากินในน้ำมีนกกาน้ำเป็นต้น” คงท่อนไป ได้ตามพอใจ แต่ถ้าผู้มีฤทธิ์นี้ปรารถนาจะทำนั้นให้เป็นดินสำหรับ คนทั้งหลายอื่นด้วย ก็ทำได้

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำปาฏิหาริย์ในอากาศ ซึ่งสามารถทำได้โดยการนั่งขัดสมาธิ และการอธิษฐานให้แผ่นดินเกิดขึ้นในอากาศได้ โดยมีการอธิบายถึงนกที่มีปีกและสัตว์น้ำต่างๆ โดยนำเสนอหลักธรรมของพระพุทธศาสนาในการประย

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 146 เหมือนกัน พร้อมกับกรอธิษฐาน มันก็เป็นแผ่นดินไปจริงๆ นี้ บาลีในข้อนัน คือ "ข้อว่า "อากาเสปิ ปลุลงเกน กมติ เสยฺยถาปิ ปกขี สกุโณ - ไปทั้ง (ที่นั่งคู้) บ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงผู้ที่มีฤทธิ์ในการอธิษฐานเพื่อเปลี่ยนแปลงอากาศให้กลายเป็นดิน โดยใช้บทเรียนจากบาลีเพื่ออธิบายว่าภิกษุผู้มีอำนาจทำได้ทั้งเดิน คู้และนั่งในอากาศ ข้อความที่ปรากฏแสดงว่าภิกษุที่ไม่มีฤทธ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 147 ฝ่ายพระเถระ (ติปิฎกจุฬาภัย) กล่าว (ท้วง) ว่า "อาวุโส การเข้าสมาบัติ (อีก) มีประโยชน์อะไร จิตของผู้มีฤทธิ์นั้นก็เป็น สมาธิอยู่แล้ว เธอใช้จิตนั้นอธิษฐา

เนื้อหากล่าวถึงการเข้าสมาบัติในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างคำกล่าวของพระเถระติปิฎกจุฬาภัยที่อธิบายถึงประโยชน์ของการปฏิบัติตามนัยในติโรกุฑฑปาฏิหาริย์ และความสำคัญของการใช้ทิพจักษุในการเลือกสถานที่ โดยหาก

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 148 ในขณะเดียวกัน” นัยหนึ่ง นับว่ามีฤทธิ์มาก โดยจรไปเหนือ (ปฐพี) และทำความสว่างอย่างนั้นได้ ชื่อว่ามีอานุภาพมาก ก็ โดยความมีฤทธิ์มากนั้นนั่นเอง” บทว่า ปร

ในขณะเดียวกัน นัยหนึ่ง นับว่ามีฤทธิ์มากโดยจรไปเหนือปฐพีและทำความสว่าง โดยการอาศัยอำนาจแห่งฌานของภิกษุผู้มีฤทธิ์นั้น ทั้งนี้ ฤทธิ์มีความนิยมในการใช้กสิณสมาบัติและสามารถจับต้องลูบคลำจันทร์และสูรย์ได้จริ

และสูรย์ ฯลฯ ได้ "" ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 149 ภิกษุผู้มีฤทธิ์นี้นั้น หากว่าปรารถนาจะ (ขึ้น) ไปจับต้อง จันทร์และสูรย์) ก็ (ขึ้น) ไปจับต้องได้ แต่ผิว่าประสงค์จะเป็น ผู้นั่งหรือน

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการแสดงฤทธิ์ของภิกษุที่สามารถจับต้องจันทร์และสูรย์ได้ด้วยการอธิษฐาน โดยอธิบายถึงความสามารถในการใช้กำลังจิตเพื่อดึงดูดสิ่งเหนือธรรมชาติ เช่น จันทร์และสูรย์ รวมถึงการเจาะจงกล่าวถ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 150 วันพรุ่งนี้ขอพระองค์พร้อมด้วยภิกษุ ๕๐๐ รูป ทรงรับภิกษาในเรือน ข้าพระองค์เถิด" แล้วกลับไป พระผู้มีพระภาคทรงรับ (นิมนต์) แล้ว ทรงใช้ (เวลากลางวัน) วันน

เนื้อหาในภาคนี้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงนิมนต์ให้มีการรับภิกษาในบ้านของพระองค์ พร้อมทั้งการตรวจสอบความเชื่อของนันโทปนันทนาคราชและการพิจารณาโดยพระมหาโมคคัลลานเถระเกี่ยวกับการช่วยเหลือจ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 151 เขาจัดลงในภาชนะทิพย์ทั้งหลาย อยู่บนรัตนบัลลังก์ทิพย์ ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทำอย่างที่นาคราชมองเห็น เสด็จมุ่งไปดาวดึงส เทวโลกพร้อมด้วยภิกษุ ๕

ในเนื้อความนี้ ได้บรรยายถึงการเสด็จของพระผู้มีพระภาคเจ้าขึ้นไปยังดาวดึงส์ พร้อมกับภิกษุ 500 รูป โดยนาคราชนันโทปนันทนแสดงความเห็นว่าพระสมณะนั้นมีอำนาจเหนือทำให้ไม่สามารถมองเห็นดาวดึงส์ได้ นอกจากนี้ยังม

ปราสาทไพชยนต์" ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 152 พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสบอกว่า "ดูกรรัฏฐปาละ นี่ นาคราช ชื่อนันโทปนันทะ ขัดเคืองท่านทั้งหลาย พันโอบเขาสิเนรุด้วยขนด ถึง ๓ รอบแล้วบังข้าง

เนื้อหาเกี่ยวข้องกับการตรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่สื่อสารกับรัฏฐปาละเกี่ยวกับนาคราชนันโทปนันทะ ท่านได้อนุญาตให้พระมหาโมคคัลลานทรมานนาคราชนี้ โดยแสดงให้เห็นถึงอำนาจและพลังของพระเถระ ในการเผชิญหน้ากับน

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 153 ให้ลำบาก นาคราชคิดว่า "คนผู้นี้บีบ (รัด) เราเข้ากันเขาสิเนรุ ไว้แล้ว ทั้งบังหวนควัน ทั้งบันดลไฟเอา (ทำเราให้ลำบาก)" (จำ เราจะแสร้งพูดจาด้วยโดยดีให้ตา

ในบทนี้ พระเถระโมคคัลลานะได้เผชิญกับนาคราชที่ท้าทายและทำให้เกิดความลำบาก พระเถระใช้ความสามารถพิเศษเพื่อเข้าสู่ร่างของนาคราช โดยการลอดผ่านช่องต่าง ๆ ของนาคราช ในขณะที่เขาต้องประจันหน้ากับฤทธิ์ของนาคราช

- หน้าที่ 15 154 ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - 1 ฝ่ายนาคราชคิด (แค้น) ว่า "เมื่อเข้าไป ข้าฯ ไม่ (ทัน) เห็นก็ช่างก่อนเถิด เวลาออกมาทีนี้ละ ข้าฯ จะต้องยัดแกเข้าซอก เขี้ยวขบเสียจงได้ " จึงแสร้งพ

ในเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ระหว่างพระเถระกับนาคราช โดยนาคราชพยายามที่จะทำร้ายพระเถระ แต่กลับพบว่าพระเถระมีฤทธิ์มากมายที่สามารถป้องกันตัวเองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนร่างเป็นครุฑเพ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 156 พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับนิมนต์ (เสวย) ภัตตาหารของข้าพระองค์ โดยลำดับเดียว (คือไม่เว้น) ตลอด ๗ วันเถิด ข้าพระองค์จักทำ สักการะแด่พระเถระสัก ๗ วัน" แล้

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับนิมนต์และเสวยภัตตาหารจากผู้มีความรักในพระธรรม. ท่านได้ทำมหาสักการะแก่ภิกษุ 500 คน และกล่าวถึงการมีอัตภาพใหญ่ของภิกษุที่ทำให้สามารถเข้าถึงปาฏิหาริย์ โดยเฉพาะการทำให้จันทร์และสูร

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 157 มีอยู่ วงจันทร์ย่อมปรากฏอยู่ในตุ่มทุกใบ (แต่) การ (โคจร) ไป ก็ดี การทำความสว่างก็ดีแห่งจันทร์ ก็คงมีอยู่ตามปกตินั่นเองฉันใด ปาฏิหาริย์ข้อนี้ก็อุปมาฉั

ในบทความนี้กล่าวถึงวิสุทธิมรรคในภาค ๒ ตอน ๒ ที่อธิบายถึงปาฏิหาริย์ของการอธิษฐานไปสู่พรหมโลก ซึ่งเป็นการใช้ฤทธิ์ของตนเพื่อย้ายที่หมายไปที่ใกล้และไกล ทั้งยังมีตัวอย่างการอธิษฐานที่สามารถเปลี่ยนของมากให้

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 158 ของพรหมนั้นได้ด้วยจักษุทิพย์ ย่อมได้ยินเสียงพรหมนั้นได้ด้วยโสตธาตุ ทิพย์ ย่อมรู้จิตของพรหมนั้นได้ด้วยเจโตปริยญาณ” ถ้าภิกษุผู้มีฤทธิ์ ได้เจโตวสีนั้น เ

การพรรณนาเกี่ยวกับความสามารถของภิกษุในการเดินทางไปยังพรหมโลก ผ่านการใช้เจโตปริยญาณและทิสสมานกายหรืออทิสสมานกาย โดยภิกษุจะสามารถรับรู้เสียงและจิตของพรหมได้ การนิรมิตกายตามความต้องการและการปฏิบัติในพรหม

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 159 โลกนั้นด้วย ถ้าเธอผู้มีฤทธิ์นั้นแสดงกิริยายืนด้วยกัน แสดงกิริยา ปราศรัยกัน แสดงกิริยาสนทนา (ธรรม) กันกับพรหมนั้น” ภิกษุ นิรมิตก็ยืนด้วยกัน ปราศรัยกัน

เนื้อหาเกี่ยวกับความสามารถของภิกษุผู้มีฤทธิ์ในการเข้าสู่พรหมโลกและการสนทนาในสถานที่ไกลได้จากการอธิษฐานด้วยญาณ เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับพรหมที่อยู่ไกล โดยใช้หลักการทำให้ที่ไกลกลายเป็นที่ใกล้ในทางธรรม.

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 160 ตอบว่า "พระผู้มีพระภาคเจ้า" จริงอยู่ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อครั้งเสร็จ (การแสดง) ยมกปาฏิหาริย์ จะเสด็จไปสู่เทวโลก ก็ ทรงทำเขายุคันธรและเขาสิเนรุ ไว้

ในบทนี้กล่าวถึงการแสดงยมกปาฏิหาริย์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อเสด็จไปเทวโลก โดยทรงใช้เขายุคันธรและเขาสิเนรุเป็นที่ยืน พระมหาโมคคัลลานเถระได้ทำการเดินทางไปยังเมืองสังกัสสะอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังมีเรื่อง

" ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 161 ท่านว่า "อาวุโส พระเถระแก่ ๆ ละก็ จับเอาที่ ๆ อยู่ไกลมาทำให้ อยู่ใกล้ก็ได้นะ " ภิกษุทั้งหลายเรียนถามว่า "มหาสมุทรอยู่ไหนล่ะ ขอรับ" ท่านจึงว่า "อาวุ

ในบทนี้กล่าวถึงการทำให้ที่ไกลมาใกล้และของใหญ่ให้เป็นของเล็ก ซึ่งเป็นการสอนจากพระเถระแก่แก่เกี่ยวกับความคิดในการเคารพพระมหาโพธิ และการออกเดินทางไปยังสถานที่ที่สำคัญ โดยได้ยกตัวอย่างพระผู้มีพระภาคเจ้าแล